Door mijn hooggevoeligheid werd ik als kind niet altijd begrepen. Dankzij mijn toen al aanwezige gave (waar ik mij vast onlangs van bewust ben), heb ik me erdoorheen geslagen.

Ik ben getrouwd en wij hebben twee volwassen kinderen. Beide kinderen hebben hun eigen weg in het leven gevonden. Tijdens de opvoeding van de kinderen kon ik altijd vertrouwen op mijn intuïtie. Ik voelde meestal wel aan als er iets niet pluis was. Van nature ben ik altijd al een zorgzaam type geweest; er voor anderen zijn vind ik belangrijk.

Ik ben er graag voor anderen maar maak ook tijd voor mezelf. Daarom onderneem ik activiteiten die me positieve energie geven. Zoals; creatief bezig zijn in mijn atelier, werken met verf of klei of zingen in een koor. 

In de zoektocht naar mezelf kwam ik het boek van Susan Marletta-Hart tegen: ‘Leven met hooggevoeligheid’. Ik herkende mezelf erin en paste, zonder dat ik het wist, al de strategieën toe die in het boek omschreven werden. Ik ben dus een HSP’er (Hoog Sensitief Persoon). Het is geen ziekte, maar een karaktereigenschap die je in de weg kan zitten, maar je ook bijzonder maakt. Je beleeft de wereld om je heen intenser en je zintuigen zijn extra gevoelig voor prikkels.

Daarom zorg ik gedurende de dag voor voldoende rustmomenten om mezelf op te laden. Een HSP’er zijn is soms lastig, maar het helpt ook om in goed contact te komen met jou als cliënt.

Ik vind het bijzonder dat ik met mijn bewustzijn de energie in mij kan sturen, blokkades bij mensen kan voelen en hen kan helpen beter in balans te komen.